Tuesday, November 10, 2009

Why so serious?

  ყველას გვაქვს ფრაზა ან სიმღერა, დადებით განწყობას რომ გვიქმნის. 

 ’დღეს კარგი დღეა’ სწორედ ამიტომ მაქვს ბლოგზე. ხანდახან საერთოდ ვერ ვამჩნევ. ზოგჯერ კი it makes me smile :)  შემთხვევითობები ზუსტად იმ დროს ხდება, როცა ძალიან გვჭირდება. 

  დღეს სამედიცინოზე დავიწყეთ კურაცია. დილით ლექციაზე რომ ავდიოდით, კარების გვერდით კედელზე წარწერა შევამჩნიე Why so serious? :)   უნებურად გამეღიმა.  მერე წარმოვიდგინე, რამდენი სტუდენტი ავიდოდა კიბეებზე, ლექციის მოლოდინში, მოღუშული, serious სახით და ვიღაცის მიერ დაწერილ ამ ფრაზას რომ წაიკითხავდა, აუცილებლად გაიღიმებდა, გულში მაინც. 

  you know, ბედნიერებაა, როცა ვიღაცას აიძულებ გაიღიმოს.


 

Sunday, November 8, 2009

Rafa & me - before monday

   მიყვარს, როდესაც ახალ პოსტს დავწერ და ეგრევე ვდგები კომპიდან. მეორე დღეს კი შემოვდივარ და ყველა ახალ კომენტარს ერთდრულად ვნახულობ. მითუმეტეს ისეთ პოსტებზე, რომლებიც გულით დავწერე. 

   თქვენც ხომ გაქვთ გულით დაწერილი პოსტები?

   ჩემი ახალი დიზაინი ისე შემიყვარდა, მინდა ბევრი ვპოსტო. იმდენად მინდა, რომ ვერაფერს ვწერ. 

   ასე მოულოდნელად თუ წამომივლის დაუძლეველი სურვილი და new post-ს დავაკლიკავ, თორემ ისე დაგეგმილ თემებზე არ გამომდის. 

   მუსიკა მუზას არ გგვრით ხოლმე? როგორც კი მოსმენას ვიწყებ, მაშინვე თავში აზრები აიშლებიან, მითუმეტეს თუ ყავასაც ვსვამ. ახლაც მაისფეისზე გრეის ანატომიის საუნდტრეკებს ვუსმენ და რაფაზე ვფიქრობ. დიდი ხანია აღარ მიხსენებია არა? იმიტომ რომ მე თვითონ არ მახსენდებოდა ამ ბოლო დროს.. თვითონ კი გოლფს თამაშობდა და ისვენებდა. 

 


  

   ხვალ პარიზის ტურნირზე გამოდის, მე კი გინეკოლოგიის ჩათვლა მაქვს. მინდა, ისეთივე მრისხანე იყოს, როგორც ძველად და მისი ნახევრად ცეკვით შესრულებული Vamos-ები ვნახო. მენსტრუალური ფუნქციის დარღვევებს და ნაადრევ მშობიარობას კი როგორმე მოვუვლი.

 

 

Friday, November 6, 2009

House with green shutters

  შემოდი, შემოდი.  Wonderland-ში ხარ ჰო, რემონტი გავაკეთე. მე თვითონ.  საღებავებიც მე შევარჩიე, ჰტმლ-ს ხელსაწყოებშიც გავერკვიე და რაღაც გამომივიდა. რამდენი თვეა მინდოდა, მაგრამ ხელს ვერ ვკიდებდი. მეგონა, გავაფუჭებდი ყველაფერს. თუ ამას კითხულობ, ე.ი - არ გამიფუჭებია.

  

   რა თქმა უნდა, მე ისევ მწვანე დარაბებიან სახლში ვიცხოვრებ. უბრალოდ, აქ აღარ გამოჩნდება. წინა დიზაინიდან ამაზე მწყდება გული მხოლოდ..


   მოდი, დავსხდეთ - შენ რამეზე მესაუბრე, მე არომატულ ყავას მოვადუღებ [აჰ, ჩაი გირჩევნია?]. მერე  ჩემს გამომცხვარ ლიმნის კექსს დავჭრი და ვილაპარაკოთ - ადამიანებზე, ფილმებზე, ან თუნდაც შემოდგომაზე :) ოღონდ თუთბერიძეზე და ბუასილებზე არა, გთხოვ. ცხოვრება ძალიან ხანმოკლეა იმისათვის, რომ ასეთ თემებზე ფიქრს დიდი დრო დავუთმოთ..

    

  მიდიხარ? ალბათ კიდევ მოხვალ, როცა ახალი სალაპარაკო თემა გამოჩნდება, ან - მე მოვალ. ამიტომ - დროებით!

 

Tuesday, November 3, 2009

ლიტერატურული ანკეტა

   საყვარელმა თინიმ დამთაგა :)

   [მინდა აღვნიშნო, რომ ეს ტეგ-თამაში ყველაზე ძალიან მომეწონა, საინტერესო და ინფორმაციულია].

  

    მაშ ასე, ჩემი ლიტერატურული ანკეტა:

  

1. წელს წაკითხული წიგნებიდან რომელი იყო ყველაზე შთამბეჭდავი?  ნაირა გელაშვილის ’ამბრნი, უმბრნი და არაბნი’.

2. სამი ყველაზე საყვარელი პოეტი  მმმ.. პოეზია ძალიან მიყვარს-თქო რომ გითხრათ, მოგატყუებთ. ისე, ყველაზე მეტი ემოცია და განწყობა გალაკტიონის ლექსებს მოაქვს, უფრო მეტიც კი, ვიდრე პროზას.

3. სამი ყველაზე საყვარელი მწერალი გურამ დოჩანაშვილი, ნოდარ დუმბაძე და ასტრიდ ლინდგრენი.

4. რომელ წიგნზე გიტირიათ? პირველად ეს მომივიდა თავში - ’დავით აღმაშენებელი’ რომ წავიკითხე, ბოლო ფურცელზე მოვკვდი ტირილით - ’დავითი მოკვდა’  ვიმეორებდი და ვქვითინებდი, თითქოს მანამდე არ ვიცოდი რომ მკვდარი იყო :D  ისე კი ძალიან ბევრ წიგნზე მიტირია, ვინაიდან ამ ბოლო დროს ძალიან ემოციური გავხდი; მაგალითად, ნოდარ დუმბაძის თითქმის ყველა ნაწარმოებს ყელში გაჩრილი ბურთით ვკითხულობ ხოლმე. 

5. რომელ წიგნს დასცინეთ?  ოო.. ბევრმა ახსენა ’მგლებიო’, მახსოვს მე და ჰანნამ წავიკითხეთ ხუთიოდე წლის წინ, გვინდოდა ქურდული სამყაროს ტერმინოლოგია აგვეთვისებინა და წიგნები საიდანღაც ვიშოვეთ. მერე ლექციებზე ჟარგონებით ვლაპარაკობდით და ვკვდებოდით სიცილით.

6. რომელ მწერალს მისცემდით ნობელის პრემიას? გურამ დოჩანაშვილს, ადამიანისადმი სიყვარულის დარგში :))

7. საყვარელი ციტატა წიგნიდან  

    ’ადამიანის სული, გაცილებით უფრო მძიმეა, ვიდრე სხეული, იმდენად მძიმე, რომ ერთ ადამიანს მისი ტარება არ შეუძლია, ამიტომ, ვიდრე ცოცხლები ვართ, ერთმანეთს ხელი უნდა შევაშველოთ და ვეცადოთ, როგორმე უკვდავყოთ ერთმანეთის სული; თქვენ ჩემი, მე სხვისი, სხვამ სხვისი და ასე დაუსაბამოდ, რამეთუ იმ სხვისი გარდაცვალების შემდეგ არ დავობლდეთ და მარტონი არ დავრჩეთ ამ ქვეყანაზე..’  ნოდარ დუმბაძე, ’მარადისობის კანონი’ 

  მეორე კი იხილეთ აქ

8. ბავშვობის ყველაზე საყვარელი წიგნი ასტრიდ ლინდგრენის ყველა ნაწარმოები, რაც წაკითხული მაქვს :)

9. რომელი წიგნის პერსონაჟია ყველაზე ახლოს თქვენს პიროვნებასთან? კონკრეტულად არ მახსენდება; საკუთარ თავთან არ ვაიგივებ ხოლმე როგორც წესი. რომელი პერსონაჟიც მომეწონება,  მიჩნდება სურვილი რომ რეალურ ცხოვრებაში მსგავს ადამიანებს ვიცნობდე. 

10. დათვლილი გაქვთ რამდენი წიგნი წაგიკითხავთ? არა, რა თქმა უნდა :D


  მე კი ვთაგავ:

 ანუშკას

 ქეთის

 ასევე ბაბისას,  ყოველ შემთხვევაში მე მაინც ვცდი :)

    

Sunday, November 1, 2009

España

      My lovely, sunny Spain...


 ფერადი

  

   

 თბილი

  

 

ხმაურიანი

  

 

ბევრი ყვავილით

  


და ლამპიონებით

  

 

 With her

  

 

 

  And with him


 


 ..My lovely, sunny Spain