Showing posts with label eVacation. Show all posts
Showing posts with label eVacation. Show all posts

Friday, January 25, 2013

Do more & make it count

In the end, it's not the years in your life that count, it's life in your years.
                                                                           

                                                                                           - Abraham Lincoln

Without a goal, you can't score

 
      მთავარია, მიზნები დასახო. ხმამაღლა უნდა თქვა – მე მინდა გავაკეთო ეს. მაგალითად, მე მინდა წავიდე ბრიუგეში (მე მართლაც მინდა, წავიდე ბრიუგეში) და მერე თითქოს უფრო მარტივდება ყველაფერი, როცა იცი, მიზანი რა არის. შემდეგი საფეხურია ამ მიზნამდე მიღწევის გზების გამოძებნა, რომელთაგან ყველაზე იოლი და საინტერესო უნდა ამოარჩიო და ეგაა, საქმე თითქმის გაკეთებულია.

 ეს არის შესავალი პოსტი, არ ვიცი გახსოვთ თუ არა, ოდესღაც მაქვს ნათქვამი, რომ უნდა დამეწერა იმ ადგილებზე, რომელთა მონახულებაც მინდა. ის პოსტი ჯერ კიდევ დრაფტებში გდია და დაწყებულიც კი არ მაქვს. მაგრამ აუცილებლად დავწერ და ეგ იქნება ხმამაღლა ნათქვამი მიზანი. ნელ–ნელა გზებიც დაისახება და როგორც ვთქვი, მერე ყველაფერი ადვილია.

     ერთ–ერთი ძლიერი ინსპირაცია გახდა ეს ვიდეო და ეს ადამიანი, Casey Neistat. 

Friday, May 27, 2011

ის, რაც არ ვიცით

 მე შემეძლო მეცხოვრა ასეთ ადგილას და ვყოფილიყავი ბედნიერი.


   შემეძლო მეცხოვრა ასეთ ადგილას.

  დილით გამეღვიძა და აივანზე გამოსულს ცივი, ნესტიანი ჰაერი ღრმად ჩამესუნთქა. მამლის ყივილსაც მოვისმენდი, მოწყენილობისგან დავამთქნარებდი და ჯერ კიდევ თბილ საწოლს დავალაგებდი. თმას ორივე ხელით ავიწევდი კეფიდან და დაუდევრად გამოვიკრავდი. მერე ბაღში გავიდოდი და ნამიანი ბალახისგან ფეხები დამისველდებოდა.




  სახლში მობრუნებული, რძიან ყავას დავისხამდი, ჟაკეტს შემოვიცვამდი და ისევ აივანზე გავიდოდი. რიტუალურად დავლევდი ყავას, გავხედავდი ბუნებას და შეიძლება გამეფიქრა კიდეც: "როგორ მომბეზრდა".


    შუადღისას ალბათ რამეს გამოვაცხობდი. ცხობა ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი საქმიანობა იქნებოდა დღის განმავლობაში. მერე მეზობლებს ჩამოვუვლიდი და გავუნაწილებდი ნამცხვრებს. შეიძლება ჩემთან გამოსულიყვნენ და ერთად გაგვესინჯა გემო, ვინ იცის.



    ალბათ მე ყველას ვეყვარებოდი, მეზობლებს.  სალმიანი გოგოა და გემრიელ ნამცხვრებს აცხობსო, იტყოდნენ. დაე, ეგონოთ ასე. ის ხომ არ ეცოდინებოდათ, რომ მათთან საუბარი მიყვარს და მხოლოდ ამიტომ გავუღიმებდი და დავპატიჟებდი ჩემთან.


   საღამოს აივანზე სინათლეს დავტოვებდი და ოთახში შევიკეტებოდი, რომელიმე წიგნს გადავშლიდი, ან რადიოს მოვუსმენდი. შეიძლება მეცეკვა კიდეც რომელიმე სიმღერაზე, თუ მეცოდინებოდა, რომ არავინ  დამინახავს.


    ღამით ალბათ ძალიან შემეშინდებოდა და ყველანაირ ხმაურზე გული უფრო სწრაფად დამიწყებდა ცემას. მერე გამახსენდებოდა, რომ დილით ყველა ღამეული შიში ძალიან სასაცილოდ ჩანს და თვალები თავისით დამეხუჭებოდა..

მე შემეძლო, ასეთ ადგილას მეცხოვრა; მაგრამ არ ვიცი, ვიქნებოდი თუ არა ბედნიერი.

Wednesday, May 18, 2011

The color of Life

  დღეს, როცა ვიჯექი და ბლოგისთვის რაღაც ფოტოებს ვარჩევდი, თვალები ამიჭრელდა და ვეღარ გამერკვია, მაინც რაზე ვწერდი პოსტს, უცებ მივხვდი, რომ მწვანე არის სიცოცხლის ფერი! და მივხვდი, რა თემაზე იქნებოდა პოსტი.

  მწვანე პირველ რიგში, გაზაფხულის ფერია. გაზაფხულზე, თავის მხრივ, ყველა მცენარე  თავიდან იწყებს სიცოცხლეს. და რაში გამოიხატება ეს?

დიახ, გამწვანებაში!

  ჰოდა ახლა, როცა ზოგი საქმისგან არის გადაღლილი, ზოგი უსაქმურობისგან და ორივე ერთად –  ურბანული წვრილმანებისგან, ურიგო არ იქნებოდა, ისეთ ადგილას წავსულიყავით, სადაც სიმწვანე და სიმშვიდეა.

  ინტერნეტის ჯადოსნობის გამოყენებით, ეს საკმაოდ იოლია. ამიტომ, მოემზადეთ დასვენებისთვის – სულ რამდენიმე წუთი დაგვჭირდება.

  ველოსიპედით მგზავრობას რა ჯობია? თან, გზად ყვავილებიც შეგვიძლია დავკრიფოთ :)



 ჩვენი სახლი შეიძლება იყოს ასეთი:


 ან სულაც ასეთი :)


მე პირადად, მთელი ბავშვობა ვოცნებობდი მქონოდა საკუთარი ქოხი.

ბავშვობის ოცნება

პატარა და მომხიბლავი სამზარეულო –

რაც მთავარია – ფერადი!

 დასასვენებელი კუთხე[ები] –


Yep!

საშხაპე :)

გარემო და სიმწვანეები –









და ბოლოს, თუ რამეა, იცოდეთ –

:)

ფოტოწყაროები: 1, 2 და 10, 3, 4, 5,6,8,9, 7, 11, 12, 13, 14,15, 16.